Przyjaciele

baza filmów

szukaj

Ambasadorzy

Andrzej Wajda

Andrzej Wajda

Kiedy w 1955 roku odbierałem w Cannes Srebrną Palmę, dziennikarze zapytali mnie o ulubiony film. Odpowiedziałem, że podejrzewam, iż jest to Złoty wiek Luisa Buñuela. Mogłem jedynie podejrzewać – nie miałem możliwości zobaczenia go w Polsce. Zorganizowano wtedy prywatny seans – moje osobiste spotkanie z klasyką kina. Dziś młodzi widzowie mają zupełnie inne szanse. Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej prezentują zarówno klasykę, jak i najciekawsze filmy współczesne. To propozycja nie tylko dla przyszłych reżyserów, lecz także dla tych wszystkich, którzy wierzą w magię kina. (fot. Bartłomiej Ryży)

 

Jan Jakub KolskiJan Jakub Kolski

Przed każdym nowym filmem zapominam wszystko, co wiedziałem wcześniej. Ze strachu. Na plan wchodzę przerażony, ale... ufny. Wierzę w dobre serce filmu. I film – jak dobry nauczyciel – zwykle oddaje tę wiarę. Ten refleks, odbity od ekranu, rozmnaża się na tysiące mniejszych nauk. Tak rozmawiamy ze sobą – film, ja i Ty. Echo tej rozmowy może być potężne i ponieść się daleko... (fot. R. Lipigórski)

 

Jerzy StuhrJerzy Stuhr

Nie ukrywajmy. Widownią kina dzisiaj w Polsce jest młodzież. To jest ich forum informacji o świecie, o kondycji człowieka, wyborach moralnych. Muszą przyjść na to spotkanie z filmem przygotowani. Muszą się do­wiedzieć i przeżyć jak o tym świecie myśleli wielcy artyści kina. Muszą się nauczyć z ekranem dyskutować, a nie tylko przed nim wypoczywać. Dlatego tak bardzo wierzę w celowość programu Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej.

 

Janusz KijowskiJanusz Kijowski

Wasz program edukacji filmowej to prawdziwe Nowe Horyzonty kina w Polsce. Bo kino komercyjne w multipleksach da sobie radę, a europejskie kino artystyczne - bez Waszego wsparcia - już nie. Musimy ocalić FILM jako dziedzinę twórczości artystycznej. My, pokolenie ludzi wychowanych na wielkich dziełach Mistrzów Kina, jesteśmy to winni przyszłym generacjom. Jeśli tego nie zrobimy, to horyzont kultury audiowizualnej przesłonią nam ekrany telewizorów!

 

Krzysztof ZanussiKrzysztof Zanussi

Przez wiele lat szkoły uczymy się czytać teksty drukowane, po czym w życiu dojrzałym najczęściej korzystamy z przekazów audio­ wizualnych. Ich lektura wymaga osobnej edukacji. Nie można być dzisiaj analfabetą filmowym.

 

 

Robert GoneraRobert Gonera

Magii filmu nie sposób opisać w kilku zdaniach. To wielka pasja, tajemnica, żywioł i emocje. Przenika do naszej świadomości niepo strzeżenie i pozostaje do samego końca. Projekt Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej stwarza doskonałe warunki, aby tę magię utrzymać i rozwijać, począwszy od najmłodszych aż po dojrzałych i świadomych swoich wyborów widzów.

 

Andrzej MaleszkaAndrzej Maleszka

 Film powinien być jak najlepszy prezent. Musi być wymarzoną i zarazem cudowną niespodzianką. Bardzo ważne jest, aby dzieci poznawały film w dobrej atmosferze. W miejscu, które lubią i z ludźmi, którym ufają. By mogły dzielić się radością i niepokojem. Fantastyczną cechą widowni dziecięcej jest to, że odbierają film jako zbiorowość. Chcą dzielić się emocjami. Stąd ważne są inicjatywy, które pozwalają dzieciom wspólnie i w przyjaznym miejscu oglądać dobre filmy.

 

Lech MackiewiczLech Mackiewicz

Świat zjawisk wizualnych wkroczył na dobre w nasze życie. Internet, telewizja, gry komputerowe, świat wirtualny, no i sam film – to najpotężniejsze środki przekazu obrazu, myśli, wiedzy, trendów mody, rozrywki. Na oddziaływanie tychże szczególnie są podatne dzieci i młodzież - nie zawsze dostatecznie przygotowane do szybko następujących zmian i wydźwięku niektórych ofert. Dlatego więc podjęcie edukacji filmowej w tym zakresie jest szczególnie godne polecenia i rekomendacji. Zwłaszcza, że tematyka realizowanego programu jest powiązana z życiem realnym, współczesnym. Brawo! A ludzi, którzy się tym zajmują powinniśmy nosić na rękach, bo dzięki nim twórcy filmowi będą mieli za jakiś czas z kim rozmawiać i o czym rozmawiać po seansach - innymi słowy - będą mieli dla kogo robić filmy.

 

Andrzej BarańskiAndrzej Barański

Jest taka rosyjska zabawka ludowa: wykonana z drewna lalka, która zawiera w sobie wiele, wstawionych jedna w drugą, identycznych lalek, tyle że każda kolejna jest oczywiście mniejsza i tak do ostatniej – maleńkiej. Odwrotnie jest z kinem, ono działa na zasadzie małego pudełka z którego wyjmuje się pudełko dwa razy większe. A z tego dwa razy większego, wyjmuje się pudełko jeszcze dwa razy większe itd. Jak to możliwe? Otóż, jest to właśnie magia kina, która tak skutecznie uruchamia naszą wyobraźnię i wrażliwość. Na początku jest małe, nic nie znaczące zdarzenie, a w miarę oglądania filmu, niepostrzeżenie staje się ono uniwersalnym obrazem człowieka i świata. Daje do myślenia więcej niż zapowiadało. Funkcjonuje tutaj ważna współzależność: im więcej wiemy o sztuce kina, tym więcej otrzymujemy i więcej widzimy na ekranie. 

Stowarzyszenie Nowe Horyzonty 2010-2015 Regulamin serwisu »